Beeld

HET INTERVIEW

We spraken uitvoerig met Anna over haar carrière en ambities. ‘Ik zoek steeds dingen op die nieuw en uitdagend zijn.’

Je hebt een succesvolle carrière als actrice. Daarnaast heb je twee boeken op je naam staan en schrijf je scripts voor films en series. Je hebt je eigen podcast Camera loopt! en zet je in voor de acteursbelangenvereniging. Ben je altijd ondernemend en ambitieus geweest?
‘Je hoeft mij niet te motiveren om iets te gaan doen en dat is altijd zo geweest. Als kind organiseerde ik al van alles op eigen houtje. Ik herinner me een kampeertrip naar Texel. De juf ging ook mee, dat wel. Op mijn veertiende wilde ik modellenwerk doen. Ik wist toen al dat ik actrice wilde worden en deed het voor camera-ervaring. We woonden in Den Haag en op Prinsjesdag waren we vrij. Dat was dus de perfecte dag om naar de modellenbureaus in Amsterdam te gaan. Ik ben inderdaad altijd wel ambitieus geweest. Voor mij is het vanzelfsprekend om superhard te werken. Mijn ouders hebben samen een architectenbureau. Dat is wat ik altijd heb gezien: het is leuk om hard te werken, om samen dingen te doen en iets op te bouwen.’

Als actrice speel je uiteenlopende rollen in films en series, maar ook in je persoonlijke leven heb je verschillende rollen. Die van moeder, partner, vriendin… Hoe ervaar je dat?
‘Als ik aan het werk ben, concentreer ik me daar op en als ik thuis ben en in de soep sta te roeren - want dat is er ook - dan ben ik daar volledig mee bezig. In elke rol die je vervult, ben je een beetje anders en al die facetten bij elkaar maken je compleet als persoon. En uniek. Mijn werk is een groot deel van wie ik ben en ik vind het leuk dat het vermengt met mijn privéleven. Veel vrienden zijn acteurs. Mijn vriend acteert en schrijft ook, dus daar hebben we het thuis ook over. En mijn voorzitterschap van de acteursbelangenvereniging zie ik niet als werk of als privé, maar als belangrijk. Ik breng wel een scheiding aan tussen publiek en privé. Buiten de rode lopers hoef ik geen paparazzi achter me aan. Omdat wij niets delen van ons privéleven, gebeurt dat ook niet.’

Het combineren van een carrière en het moederschap is voor veel vrouwen een uitdaging. Waarin ligt voor jou de grootste uitdaging?
‘Toen onze dochter Lea zes maanden was, was ik bezig met de opnamen voor de serie Undercover in België. Dat was zwaar, want ik gaf nog borstvoeding. Moest ik tussendoor gaan kolven, best een gedoe… Benja heeft toen thuis alles opgevangen. Ik ben blij dat wij het echt samen doen. En ik ben dankbaar voor alle hulp die we krijgen van familie. Goed plannen en alles van tevoren regelen is de grootste uitdaging. Ik denk dat dat voor alle werkende vrouwen geldt. Als je wilt werken, dan moet je dat doen. Want als je doet wat je leuk vindt, word je daar blij van en een leuker mens door. Als ik een paar dagen ben weggeweest voor opnamen heb ik extra veel zin om leuke dingen met Lea te doen. En daar heeft zij ook wat aan.’

Het zijn wel veel schoteltjes die je in de lucht moet houden. Hoe zorg je ervoor dat je in je kracht blijft staan?
‘Ik merk dat ik wel moet blijven opletten en moeite moet doen om de balans goed te houden. Af en toe moet ik er even uit, een gevoel van vrijheid ervaren. Daarvoor hoef ik geen week in de Pyreneeën te zitten. Even door het park wandelen of een museum in glippen is vaak al genoeg. Ik vind tekenen en schilderen heel leuk en doe nu een cursus portretschilderen. Het is zó ontzettend leuk om iets te doen waar je plezier aan beleeft. Zoiets gun ik iedereen. Als je een kind hebt, is het soms moeilijk om tijd op te eisen voor jezelf. Mannen doen dat makkelijker. Toch denk ik dat het heel belangrijk is. Regel een oppas om gewoon iets te doen waar je behoefte aan hebt. Zonder te gaan analyseren of het wel nut heeft. Gun jezelf die ervaring.’

Op welke momenten voel jij je het meest krachtig in je werk?
‘In het repetitieproces zijn er altijd momenten dat je denkt: het gaat niet, het wordt niks, hoe moet ik het doen? En op de set: hoe moet ik het nou spelen, waar moet ik het vandaan halen? Ik word daar chagrijnig en bokkig van. Maar als ik dan het vertouwen heb dat het goed komt… als ik kan blijven doorwerken, doorzoeken en andere dingen proberen zonder negatief over mezelf te oordelen, dan voel ik me sterk. Niet de handdoek in de ring gooien, maar doorgaan met het werk, met het ambacht. Als daar dan iets moois uit komt, ben ik heel blij.’

Hoe ziet een ideale dag er voor jou uit?
‘Dat is een dag die thuis begint met een dikke papieren krant en koffie, met Benja en Lea om me heen. Maar het is ook een dag dat ik acteer of schrijf aan een serie of film. Of ik neem een aflevering op van Camera loopt! Daarin praat ik met filmmakers over het ambacht en dat vind ik ontzettend leuk om te doen. Als ik een bijzonder gesprek heb met iemand dan maakt dat mijn dag. Ik heb graag het gevoel dat ik iets zinnigs heb gedaan, daar krijg ik energie van. Wat me echt gelukkig maakt, is als ik ook iets voor een ander heb kunnen betekenen. Dat vind ik heel bevredigend.’

Je had alles kunnen worden. Waarom actrice?
‘Ik heb dat altijd gewild en kan me niet voorstellen dat je dat niet zou willen. Omdat je verhalen mag vertellen. Dat vind ik het allerbelangrijkst, want dat is hoe je dingen leert over het leven. Daar wil ik aan bijdragen. Dat je anders naar dingen gaat kijken, meegevoerd wordt door iets, een leuke of romantische avond hebt, iets leert over hoe mensen doen als ze verliefd zijn of ruzie hebben. Of gewoon om te lachen, dat kan ook... Ik heb geen voorkeur voor toneel of film. Het gaat erom of het een goed project is met een mooie script en goede collega’s. Ik word er ontzettend blij van als ik aan het werk ben in een team met allemaal mensen die doen waar ze goed in zijn, die hun vak verstaan. De energie die dan ontstaat ontroert me.’

Zijn er ondanks je ervaring nog dingen waar je ontzettend ongemakkelijk of nerveus van wordt?
‘Zeker, maar daar houd ik juist wel van. Ik zoek steeds dingen op die nieuw zijn. Ik heb gemerkt dat ik dat doe omdat ik het leuk vind om weer zenuwachtig te zijn, spanning te voelen. Ik denk dat het saai zou zijn – wat voor werk je ook hebt – als je geen spanning meer voelt. Het geeft aan dat je verbonden bent met je werk en belang hecht aan wat je doet. Als je langer bezig bent, wordt het niet per se makkelijker. Als je wilt groeien, moet je jezelf steeds uitdagen en hard blijven werken.’

Welke ambities heb je nog op professioneel vlak? Een internationale carrière? Regisseren?
‘Eigenlijk wil ik meer van hetzelfde: mooie rollen blijven spelen, met goede mensen werken, schrijven... Het lijkt me geweldig om een script te schrijven dat verfilmd wordt en waar ik zelf de hoofdrol in heb. En ik wil ook nog een boek schrijven. Bekendheid op zich vind ik niet zo interessant, maar ik zou wel graag meer buitenlandse rollen spelen. Undercover, de Nederlands/Vlaamse serie voor Netflix, was heel goed gemaakt en smaakt naar meer. In Nederland is de filmindustrie klein. In het buitenland is er meer geld en tijd om dingen te maken. Heel veel ambitie; ik ben er nog lang niet.’

Wat is voor jou de definitie van een sterke vrouw?
‘Dat is een vrouw die goed luistert naar zichzelf en naar haar intuïtie, iemand die weet waar haar sterke en zwakke kanten liggen. Sterk zijn heeft niet alleen te maken met kracht, maar ook met durven zeggen: ik weet het even niet. Het hoeft niet altijd goed te gaan, dat heeft ook iets onaantrekkelijks. Een sterke persoon durft daarvoor op te komen en te zeggen: hier ben ik slecht in, dus kun je me hierbij helpen?’

Welke vrouw vind jij persoonlijk heel inspirerend?
‘Mijn moeder. Een moeder is denk ik altijd inspirerend voor een dochter, omdat het de eerste vrouw is die je meemaakt. Ik vind het heel leuk en heel knap hoe mijn moeder haar werk en twee kinderen gecombineerd heeft. Aan haar zie ik dat je niet meer of minder moeder bent als je meer of minder werkt. Het is voor iedereen verschillend en je moet doen waar je als mens gelukkiger van wordt. Mijn moeder werkt als architect in een mannenwereld, de bouw is een mannelijk bolwerk. Ik vind het heel stoer hoe zij zich daarin staande houdt.’

Wat zouden vrouwen kunnen doen om hun doelen te bereiken, wat die doelen dan ook moge zijn?
‘Ik denk dat vrouwen zichzelf kunnen sterken door zich niet te vergelijken met anderen, maar juist in hun eigen kracht te gaan staan. Door zich te concentreren op waar ze goed in zijn en daar tijd en ruimte aan te geven. Dan kun je doen wat je graag doet en voel je je sterk.’

Dan even naar de mode. De missie van Claudia Sträter is om met de collecties de kracht van vrouwen te ondersteunen en te versterken. Hoe zie jij dat?
‘Ik herken me daarin. In een goed paar hakken voel ik me vrouwelijk en krachtig. En een mooi kledingstuk kan je echt ‘optillen’. Als je een spannende dag hebt, scheelt het veel als je je knap voelt in wat je aanhebt. Dat kan een hele boost geven aan je vertrouwen, waardoor je beter presteert. Ongeacht het werk dat je doet.’

Hoe zou je zelf jouw stijl omschrijven?
‘Vrouwelijk en klassiek. Ik waai niet met alle trends mee, maar kijk of iets echt bij mij past. Ik wil me ergens lekker in voelen. Ik houd van een mooi pak, maar ook van een goed gesneden spijkerbroek. Ik vind het leuk om te variëren, afhankelijk van mijn bui en de gelegenheid. Ik ga niet vaak winkelen en als ik iets koop, wil ik het langere tijd kunnen dragen. Helaas kan ik dat niet altijd van tevoren voorspellen. Soms blijft iets toch in de kast hangen. Dan geef ik het door.’